قبلا یک مطلب با عنوان ” فیلم Prince of Persia “ گذاشته بودم.

تصمیم گرفتم که آخرین اخبار این فیلم رو پیگیری و در این جا منعکس کنم.

فیلم رو تموم کردن وتا حالا ۲ تا Trailer (نمیدونم معادل فارسیش چی میشه) و یکی دو تا هم تیزر از این فیلم گذاشتن، اگه دوست دارین دانلود کنین برین اینجا ، البته حجمش زیاده.

۲۸ می ۲۰۱۰ یعنی ۱۱ روز دیگه در آمریکا اکران میشه. اسم کامل فیلم هم هست:

Prince of Persia: The Sands of Time

بعد از دیدن Trailer ها متوجه شدم که با فیلم خوش ساختی طرف هستیم! از نظر ساخت و تکنیک، در سطح بالایی قرار داره و “دیزنی” کلی روش سرمایه گذاشته.

بودجه فیلم ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون دلار بود! میشه حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیارد تومن! (چرا اینقدر پول دارن اینا؟ نفتم که ندارن صادر کنن ؟!؟)

تهیه کننده این فیلم، تهیه کننده “دزدان دریایی کارائیب” هم بوده و این نشون میده که کلی به فروشش فکر شده!

کارگردان این فیلم Mike Newell هست که فیلمهای گرون و پولساز زیاد ساخته، نمونش:

Harry Potter and the Goblet of Fire که ۲۰۰۵ برای “برادران وارنر” ساخت.

داستان فیلم (تا اونجا که از Trailer ها میشه فهمید) از بازی The Sands of Time زیاد الهام گرفته، یعنی اگه این ورژن رو بازی کرده باشین و بعد Trailer ها رو ببینین، دقیقا متوجه شباهت داستان میشین. مخصوصا بخشی که Dagger (خنجر زمان) رو نشون میده! دیزاین خنجر که دقیقا همونه.

اما داستانی که در imbd عنوان شده، ارتباطی به حمله لشگر پرشیا به هند نداره! (تو بازی این جوری بود)

این غربی ها با حشاشیون (فرقه اسماعیلیه از زیر مجموعه های شیعه) خیلی حال میکنن! مخصوصا این اواخر که ۲ تا گیم توپ هم با الهام از این گروه دادن بیرون. کلی هم فروش داشته. تو داستان این فیلم هم باز این حشاشیون و حسن صباح و دارودسته اش رو قاطی کردن! حال میکنن دیگه!

حالا تا همین جا کافیه، داستان رو نمیگم تا لو نره و بی مزه نشه!

پرینس تو این فیلم “دستان” (Dastan) نام گذاری شده.

بازیگر نقش پرینس Jake Gyllenhaal هستش که قبلا در فیلم The Day After Tomorrow بازیش رو دیده بودیم. این بازیگر خیلی شبیه Tobey Maguire که اسپایدرمن رو بازی کرده بود، هستش. من بعضی وقتا این ۲ تا رو قاطی میکنم. (اول فکر میکردم برادرن!)

البته اول شایعه شده بوده که این نقش رو Orlando Bloom یا Zac Efron قراره بازی کنن.

Tamina رو هم Gemma Arterton بازی میکنه

جالبه بدونین که از گلشیفته فراهانی در فوریه ۲۰۰۸ دعوت کردن که برای تست دادن برای نقش Tamina بره لندن، ایشون هم قبول کرد و میخواست بره که مقامات تو فرودگاه جلوش رو گرفتن و برای ۶ ماه ممنوع الخروج شد! چون همون سال تو Body of Lies بازی کرده بود!

حیف شد. من دوست داشتم که گلشیفته فراهانی این نقش رو بازی میکرد. (البته میدونم که علایق من زیاد مهم نیست!)

داستان فیلم اکشنه و طوری هستش که باید از جلوه های ویژه زیادی استفاده میشد تو کار.

محیط سازیها و جلوه های ویژه این فیلم، کیفیت بالایی داره و براش هزینه کردن. حقیقتش با این که کار “دیزنی” بود، فکر نمیکردم در این سطح باشه!

راستش برای من جالبه که “دیزنی” در این حجم، روی این فیلم کار کرده! اون هم با این عنوان:

“شاهزاده پارسی”

کارهایی که از دیزنی دیدیم، اکثرا خیلی بی طرفانه بوده نسبت به سیاستها. بیشتر محوریت احساسی، انسانی داشته. همیشه یه فانتزی هم چاشنیش بوده (نمونش: دزدان دریایی کارائیب) به هیچ کسی، یا گروه خاصی هم نمیپردازه تا بحث توهین و شرف و … اینا پیش بیاد! کارتوناش هم که یادتون هست، پر از احساس ورژن دیزنیه! ( شاه شیر، رابین هود، سیندررلا، ۱۰۱ سگ خالدار، دیو و دلبر، …)

خوب ایرانیها سر ۳۰۰ خیلی شاکی شدن از دست هالیوود! اما این یکی خیلی با فضای ۳۰۰ فاصله داره، میتونه توهم ناسیونالیستی من باشه این حرفم اما یه جورایی حس میکنم این فیلم برای نرم کردن فضای بعد از ۳۰۰ ساخته شده ! یاد دایی جان بخیر. چه خوب بود اگه که این حس واقعیت داشت!

هر چند که ۳۰۰ رو “برادران وارنر” و Prince of Persia رو “دیزنی” ساخته که ۲ تا کمپانی کاملا جدا (و گاهی رقیب) هستن منتها در یک کشور.

چیزی نمونده که کپی های بی کیفیت (و در آینده نزدیک با کیفیت) از این فیلم تو ایران بیاد. حالا صبر میکنیم ببینیم تا اون موقع چی میشه!

در کل تا اینجا دستشون درد نکنه!

یه چیزی یادم رفت: فیلم در نسخه ۲ بعدی اکران میشه و فعلا نسخه ۳ بعدی ازش ارائه نمیشه ولی در آینده قراره ۳ بعدیش هم بیاد.

این نظر آرمیتای عزیزه که  در نوشته ” فیلم  Prince of Persia “ برام گذاشته بود!

با خوندن این نظر تصمیم گرفتم که این پست رو بزنم.

منظور من رو نفهمیدین چون توضیحی نداده بودم. من با دیدن فیلم ۳۰۰ ناراحت نشدم، به خاطر این که به نظرم این فیلم، برداشت شخصی فرانک میلر از نبرد تنگه ترموپیل بود. و اعتقاد دارم که آدمها آزادن هر گونه برداشت شخصی از هر چیزی داشته باشن. مثلا من برداشت دیگه ای از نبرد ترموپیل دارم و آزادم که داشته باشم.

در اون نبرد خشایارشا پیروز شد و این رو خود یونانیها میگن نه من . حتی تا آتن هم رفت و اونجا رو گرفت. این واقعیت تاریخی هستش و چیزی نمیتونه تحریفش کنه.

شما اینقدر از این فیلم عصبانی هستی که حتی نمیتونی تحمل کنی که یکی از هموطنهات از دیدنش ناراحت نشده باشه! چرا اینقدر عصبانی هستی؟ دلیلش رو من بهت میگم:

شما از این که این بابا میاد تو خونت و هر چرتی دلش میخواد میگه و بچه ات مثل باقی دنیا، قبول میکنه چون جذابتره، ولی شما نمیتونی حتی یک ای میل ساده بزنی و نظرت رو بهش بگی، عصبانی هستی.

شما احساس ضعف میکنی چون در بیان ضعیفی ولی اون بابا بسیار قویه. شما چیزی برا گفتن نداری جز عصبانیت و “خاک برسرت” و … ولی اون بابا چیزهای جذابتری داره ولو دروغ از نظر ما.

من شما رو درک میکنم چون احساس ضعف خیلی حس بدیه! اما یه سوال:

تا حالا فکر کردی که چرا فرانک میلر، با این کیفیت و به این گستردگی میتونه نظرش رو به تمام دنیا بگه ولی شما حتی یک صدم کیفیت اون نظرت رو به همسایت هم نمیتونی بگی؟ چرا؟ اگه جواب این رو بدونی دیگه دلیلی برا عصبانیتت وجود نداره.

یه مطلب دیگه:

حالا خودمونیم اصلا نظری داری؟ اگه خشایارشا بزرگ بعد از گذشت ۲۴۰۰ سال، ذهن فرانک میلر رو به خودش مشغول نمیکرد و این فیلم ساخته نمیشد، در مورد نبرد ترموپیل چیزی میدونستی و نظری داشتی؟

واقعیت چیه؟ همه چیزی نگن چون شاید با نظرات نداشته ما نخونه و ناراحت شیم؟!؟ استدلال خوبیه.

شاید هم به خاطر انسانیت، و اصول و آرمانهای متعالی و ارزشمند حقوق برابر، قدرتمندان نباید تاریخ را تحریف کنند تا ضعفا ناراحت نشوند یک وقتی! خدا وکیلی هنوز کسی هست به این جفنگیات (که بیشتر شبیه بهانه ای برای آرامش مغز فندقی موجودات ضعیف هست) اعتقاد داشته باشه؟ نکنه شما هنوز تو خواب اخلاقیاتی؟

چند تا فیلم تاریخی ساخته شده تو کشور؟ اصلا امکانش هست؟

من نمیگم ایرانی ها به تاریخشون اهمیت نمیدن، بلکه میگم هرگز و به هیچ عنوان به تاریخشون اهمیت نمیدن! راستش اصلا نمیدونم به چی اهمیت میدن!

نه عزیزم، مال خودت رو سفت بچسب، همسایت رو دزد نکن!

اون کسی که باید ازش عصبانی باشی من یا فرانک میلر نیستیم!بلکه خودتی!

شما هم برو یه فیلم در مورد نبرد ترموپیل یا هر چیز دیگه ای بساز و شرایطش رو فراهم کن که کل دنیا بخرنش و بشینن با هیجان تماشا کنن، بعد نظر خودت رو بگو، حتی دوست داشتی دروغ هم بگو! تحریف هم بکن. (اولین بلیطش رو هم خودم میخرم!)

موفق باشی

وقتی انسان سیر شد، هنر متولد شد!

حرکات جنون آمیز (رقصیدن)، کوبیدن و صدا درآوردن (موسیقی)، نقاشی کردن در غار، …

هنر به اوج رسید! عمارتهای باشکوه، مجسمه های رویایی، نقاشیهای دل فریب،…

جامعه ها گسترش پیدا کردن و روابط اجتماعی پیچیده شد.

گرافیک متولد شد! تو مجامع رسمی ایران به گرافیک میگن: “ارتباط تصویری”

گرافیستهای هیجان زده طراحی کردن، پوستر ساختن، علامت و نشانه خلق کردن، بسته بندی جدید اختراع کردن، عکاسی کردن، چاپ کردن، سیلک زدن، گرد ایربراش خوردن، رنگ زدن، دارو ظهور و ثبوت قاطی کردن، پاسپارتو کردن، ماسک کردن،  …

تهش، به وسیله تصاویر، ارتباطی رو بر قرار کردن که با زبون نمیشد!

تو این همه هیجان، یه هو یک ابر ابزار جدید اومد!

“کامپیوتر”!

و حالا زمان به گرافیک اضافه شد!

گرافیستهای هیجان زده، اولش چند لحظه هنگ کردن! همه ساکت شدن و با چشمای گرد به این ابر ابزار عجیب نگاه کردن!

بعد یک کمی نزدیک شدن…

ویدئو گرافیک متولد شد!

ناگهان ترکیدن! بی جنبه ها که تا اون موقع اسیر چهارجوب تنگ “تک فریم” بودن، به زمان مجهز شدن!

دیگه کسی نتونست جلوشون رو بگیره! با تمام اون هیجانی که در برقراری ارتباط داشتن، سوار زمان شدن و تاختندو تاختند.

الان هر کجای دنیا که باشی، ویدئو گرافیک همراهته! چه بخوای چه نخوای!

از گوشی تو دستت، پخش ماشینت، آسانسور خونت، کامپوترت، اکانت ای میلت گرفته تا برنامه های تاثیر گذار یا آشغال تلوزیون، جهانی یا محلی، تو خونه ، تو مترو، تو رستوران، همه جا، همه وقت، برای هر عقیده ای، برای هر هدفی!

بعضی ها بهش میگن “گرافیک متحرک” و بعضی ها بهش میگن “ویدئو گرافیک” شاید هم “ارتباطات تصویری متحرک”

من اینجوری تعریفش میکنم: مجموعه ای از تصاویر متحرک به همراه صدا که آدمها رو تحت تاثیر قرار میده!

و این خیلی باحاله!

جاتون خالی آتیشی راه انداختیم و کبابی زدیم و لذتی بردیم و عکسی گرفتیم وخوش گذشت!

سرد بود

جای خیلی قشنگیه، دوستان میگفتن چند وقت قبل تر و اوایل پاییز قشنگ تر بوده! همه جا قرمز و نارنجی.

خلاصه ما به این رسیدیم!

این جور جاها من همش دوربین دستمه و زرت و زرت عکس میگرم، مثل دیونه ها! انگار به زورچهارتا عکس میخوام این طبیعت زیبا رو با خودم ببرم تو اون شهر زشت!

و اما در راه بازگشت و در مسیر پیاده روی تا ماشینها، در حال بحث در مورد درختچه های سماق و همچنین مزه مزه کردن سماقی بودیم که در مسیر بود (من تا حالا درختچه سماق ندیده بودم) که یکی از دوستان به من گفت : بجنب از این هم عکس بگیر! و به زمین اشاره کرد

داشت به یه عنکبوت خیلی کوچیک اشاره میکرد که تند تند در حال رد شدن بود!

پاش رو جلوی راه عنکبوت گذاشت و عنکبوت هم که ناگهان حس کرد اوضاع مثل همیشه نیست، یهو کاملا بی حرکت ایستاد! یکمی احساس خطر کرده بود! همین زمان کوتاه لازم بود که من آماده بشم تا چند تا عکس ازش بگیرم. لنز مناسب هم رو دوربین بود و من هم شروع کردم شاتر زدن:

بعد از چند لحظه به سرعت حرکت کرد و کمی دورتر در میان گیاها ناپدید شد!

خیلی کوچیک بود، شاید به زور طول بدنش به ۳ میل میرسید! ولی پاهای بلندی داشت. هر پاش حدود ۴ – ۵ سانتی میشد.

وقتی برگشتیم، روی عکسش زوم کردم و تازه دیدم این عنکبوت کوچولو چه دیزاین وحشتناکی داره!

جزئیات روی سر و بدنش خیلی جالبه، دقت کنین:

اون هم داره به من نگاه میکنه! فکر میکنین چطوری من و دوربین رو میبینه؟ چه رنگی؟ در چه فرمی؟

من که کف میکنم این رو میبینم! خیلی جالبه! یاد چی می افتین؟!؟

فیلمهای تخیلی هالیوودی.

فکر میکنین الان که این عکسا رو مبیبنین، این عنکبوت داره چه کار میکنه؟ شاید یه گوشه آروم نشسته یا شاید داره تندتند راه میره! اصلا زنده هستش؟

به هر حال عکسش ثبت شده و الان خیلی از انسانها روی اینترنت عکس این عنکبوت رو میبینن، فکر میکنین اصلا براش مهم هست که بین میلیاردها ویا شاید میلیارد میلیاردها عنکبوت روی کره زمین از ابتدا تا انتها، جزو چند هزار عنکبوتی هست که دیده و ثبت میشوند؟

یه سایتی هست که تمام سایتهای جهان رو آرشیو میکنه و به تاریخ می پیوندونه!

http://www.archive.org/web/web.php

این صفحه و این عکسها بعد از آپلود، در این سایت خودکار آرشیو میشن و تا زمانی که انسان هست، این عکسها هم وجود خواهند داشت در دنیای مجازی، حتی اگر خیلی خیلی کم دیده بشن اما این عنکبوت هم به تاریخ مجازی پیوست!

فکر میکنین براش مهمه؟

شاید بعدا عکسهای بیشتری از اغشت اینجا گذاشتم

دلیل این نتیجه به نظر من:

در اکثر مواقع برای ساختن یه اثر ویدئو گرافیک به این زمینه های کاری نیاز هست:

- ایده پردازی و ادبیات!
- کارگردانی و دکوپاژ
- مبانی هنرهای تجسمی (که خودش یه دنیاست!)
- گرافیک (که خودش …!)
- طراحی ۲ بعدی
- انیمیشن ۲ بعدی
- عکاسی یا فیلمبرداری یا هر دوش (که هر دوشون ….!)
- مدل سازی
- انیمیشن ۳ بعدی (که …)
- نور پردازی (مجازی و واقعی)
- افکت سازی (صدا)
- ساخت موسیقی (یا استفاده از آرشیو!)
- ترکیب و تروکاژ
- مونتاژ
- سینک
- و همچنین چونه زدن
- مخ زدن
- جواب ندادن
- قالب کردن
- تصحیح کردن
- تماس گرفتن
- و ……

مسائل و تکنیکهای سخت افزاری و نرم افزاری رو هم بذارین روش!!

البته همه زمینه های فوق ممکنه در یک کار دیده نشه اما به طور کلی اگه تو هر کدوم از این زمینه ها اطلاعات و تجربه کافی نداشته باشی! ممکنه که کار رو خراب کنی و یا ناپختگی در کار دیده بشه و یا حتی مشکل فنی پیش بیاد و آبرو ریزی بشه و …
نتیجه اینه که دیگه به شما کار سفارش نمیدن و شما میمونی و مسئله کوچک و بی اهمیت بی ارزشی! و بعد بی کاری و بعد بی پولی و بعد …..
مسئله اینجاست که شما هر چقدر هم که باهوش باشید، هر چقدر هم که هنرمند باشید، هر چقدر هم که تکنیکال باشید (اگر باشید!) باز هم نمی تونین در همه این زمینه ها کار کنین چه برسه به اینکه توی همه این زمینه ها جزو بهترین ها هم باشین!
مگه با یه دست چند تا هندونه میشه برداشت؟

اوضاع وحشتناکه! بیرون همه کتک میخورن یا بهتره بگم میخوریم!

همه دارن راه میرن و شعار میدن و بعد در یه لحظه صدای فریاد میاد و همه بر میگردن و میدون و فرار میکنن! جیغ !  تند تند نفس میکشی! چه حس عجیبی داره! شیشه های بانک سر کوچه رو خورد کردن! ایستگاه اتوبوس نابود شد! بوی دود و پلاستیک سوخته شدید میاد!

تو خونه صدای جیغ میاد از بیرون، شیشه های در ورودی رو موتور سوارها شکستن! همه روی پشت بوم الله اکبر میگن!

عجب چیزهایی دیدم تو عمرم!! و خواهم دید!

۳ یا ۴ روزه که همه چی عوض شده! زمان از دست آدم در میره! خواب و خوراک ، کارو بار، زندگی تعطیله! همه چیز تغییر کرده! جامعه داره تغییراتش رو نشون میده

و این عکس زیری، شاید خیلی خاص نباشه ولی منو یاد خاطرات دوران کودکیم میندازه
زمانی که در جاده به سمت قوچان حرکت میکردیم، از پشت شیشه ماشین همیشه یه همچین تصویری رو میدیدم! سپیدارهای در حال حرکت! (البته من در حال حرکت بودم نه اونها) عجب حسی داشتن این سپیدارهای بلند! تمام ۳ ماه تابستون رو تو همچین طبیعتی در نزدیک قوچان میگذروندم!! یادش بخیر …

یکی از بزرگترین لذتهای زندگی من عکاسی دیجیتاله و صد البته ادیت تصاویر بعد از عکاسی!

مشخصات دوربین و لنزها هم اینه:

Camera: SLR Canon 400D
Lens: EFs 18-55
EFs 55-250 IS

در همین اواخر ساینا فیلم یه تیزر بهم سفارش داد.
تیزر نمایشگاه بزرگ کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

طبق معمول همیشه! زمانی باقی نمونده بود و کار دقیقه ۹۰ بود و عجله داشتن چون نمایشگاه چند روز دیگه برگزار میشد و باید تیزرش زودتر میرفت پخش. این نوع زمان بندی بخش جدا نشدنی کار بنده هست و البته فکر نکنین از این قضیه دارم ایراد میگیرم، نه خیر خود بنده هم مثل بقیه هموطنان عزیز، ایرانی هستم و اگه بدتر نباشم بهتر نیستم و ناراحت هم نیستم!

تیزر در رده اطلاع رسانی بود و خوشبختانه داستان خاصی در کار نبود. ایده خاصی نداشتیم و اگه هم داشتیم و میخواستیم رئال کار کنیم فرصت فیلم برداری نداشتیم و برای اجرا ۳بعدی زمان برای دیزاین کارکتر و محیط هم نبود چه برسه به مدل سازی سه بعدی.
فقط یک عالمه عکس و فریم داشتیم از کودکان در کارهای قبلی و کتابها

در همچین شرایطی آدم میره سراغ سبکهایی که قابل اجرا هستن و بعد میبینه که عجب سبک باحالیه! و کلی لذت میبره.
سبکی که برای این کار در نظر گرفتیم یه جور فتو مونتاژ یا فتو کلیپ بود که با تصویر سازی یا بهتره بگم بک سازی گرافیکی همراه بود. متن اطلاعاتی کار هم در هیبت عناصر گرافیکی اعم از نوشته یا عنصر دیداری در کل کار به صورت کاملا متحرک به چشم میخورد و باعث اکشن شدن کار میشد. کلا من اکشن رو در کار خیلی میپسندم.
با استفاده از لوگوی کانون (مرغک کانون) به عنوان کاراکتر در کل کار  سعی کردم با وجود یک عنصر زنده انعطاف بیشتری به کار بدم.

چون کار بیشتر برای طیف سنی کودک و نوجوان بود برای رنگ بندی از رنگهای تند و شدید استفاده کردم و سعی کردم با حرکت دوربینهای نا متعارف و تغییر مکرر ترکیب بندی جذابیت به کار بدم.
موسیقی هم انتخابی بود.

خود تیزر رو به صورت فایل wmv گذاشتم که میتونین با لینک زیر دانلود کنین و ببینین:

دانلود تیزر نمایشگاه کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (به سفارش شرکت ساینا فیلم)

حجم: ۱٫۱Mb
فرمت: wmv
سایز: ۳۲۰×۲۴۰
تایم: ۳۰ ثانیه

خلاصه نسبت به کارهای قبلی کار متفاوتی شد.

سال نو مبارک!

امیدوارم دیگه امسال کارهایی که می خواستم انجام بدم رو انجام بدم و سال دیگه مثل سال قبل همچین آرزویی نکنم… البته امیدوارم!